Vlaktaks van 300.000 euro in Italië versus 100.000 euro in Griekenland: welke non-dom-regeling past het beste in 2026?

Wat houdt de Italiaanse non-dom-vlaktaks in?

De Italiaanse non-dom-vlaktaks is Artikel 24-bis van het inkomstenbelastingwetboek, op grond waarvan een nieuwe Italiaanse fiscaal inwoner één vast jaarlijks bedrag betaalt over al het inkomen uit buitenlandse bron, in plaats van de gewone progressieve belasting daarover. Vanaf 1 januari 2026 bedraagt dat 300.000 euro per jaar, vastgesteld door Wet 199/2025 en gepubliceerd in het Italiaanse staatsblad op 30 december 2025.

De regeling werd in 2017 ingevoerd op 100.000 euro. Zij is optioneel, loopt maximaal vijftien jaar, en kan worden herroepen. De omvang van het inkomen is irrelevant voor de prijs: dezelfde 300.000 euro dekt buitenlands inkomen van 2 miljoen euro of van 200 miljoen euro af.

Wat houdt de Griekse non-dom-vlaktaks in?

De Griekse non-dom-vlaktaks is Artikel 5A van Wet 4172/2013, op grond waarvan iemand die zijn fiscale woonplaats naar Griekenland overbrengt 100.000 euro per jaar betaalt over al het inkomen uit buitenlandse bron, mits ten minste 500.000 euro wordt geïnvesteerd in Griekenland binnen drie jaar na de aanvraag. Deze regeling geldt sinds belastingjaar 2020 en de bedragen zijn nooit gewijzigd.

De investering kan bestaan uit Grieks onroerend goed, ondernemingen, verhandelbare effecten of aandelen in Griekse entiteiten. Zij vervalt volledig voor houders van een verblijfsvergunning voor investeringsactiviteiten, ofwel de Griekse golden visa. Dat vrijstellingspunt is het enige raakvlak tussen de belastingregeling en het verblijfsprogramma.

Is de Griekse vlaktaks van 100.000 euro nieuw in 2026?

Nee. Het bedrag van 100.000 euro geldt al sinds belastingjaar 2020, ingevoerd door Wet 4646/2019. Het bedrag, de gezinstoeslag van 20.000 euro, de investeringsverplichting van 500.000 euro en de maximale looptijd van vijftien jaar zijn allemaal ongewijzigd. Elke omschrijving hiervan als een vernieuwing van 2026 is onjuist.

Wat wel veranderde, was procedureel. Wet 5222/2025 schafte de oude aanvraagtermijn van 31 maart af, samen met de regel die betaling binnen dertig dagen in het eerste jaar verplicht stelde. Een besluit van de Griekse belastingdienst van juli 2026 stelde vervolgens een nieuw tijdschema vast met digitale indiening via het myAADE-portaal. De indieningsdata onder dat besluit dienen rechtstreeks bij de Griekse belastingdienst te worden geverifieerd voordat u erop vertrouwt, omdat het tijdschema recent is herzien en de gepubliceerde richtlijnen nog worden bijgewerkt.

Wie komt in aanmerking voor elke regeling?

Italië vereist dat u gedurende ten minste negen van de voorgaande tien belastingtijdvakken geen Italiaans fiscaal inwoner was, en Griekenland vereist niet-inwonerschap gedurende zeven van de voorgaande acht jaar. Beide toetsen kijken terug naar de fiscale woonplaats, niet naar de nationaliteit, en geen van beide regelingen kent een nationaliteitsbeperking.

Het doorslaggevende verschil zit in de gekoppelde voorwaarde, niet in de terugkijkperiode. Griekenland koppelt de regeling aan de investering van 500.000 euro, tenzij de vrijstelling voor de golden visa van toepassing is. Italië koppelt er geen enkele investeringsvoorwaarde aan: u betaalt de vervangende belasting, en dat is de gehele afspraak.

Beide regelingen vereisen ook dat de fiscale woonplaats daadwerkelijk verhuist. Kiezen voor een vlaktaks terwijl u elders blijft wonen, werken en een gezinswoning aanhoudt, nodigt uit tot een aanvechting door het land dat u verliet, en die aanvechting wordt beslist op basis van feiten, niet op basis van de gekozen optie.

Hoeveel kost elke regeling over vijftien jaar?

Over een volledige looptijd van vijftien jaar betaalt een alleenstaande aanvrager 4.500.000 euro in Italië en 1.500.000 euro in Griekenland, waarbij de Griekse aanvrager bovendien 500.000 euro vastlegt in Griekse activa. Zonder rekening te houden met inflatie en professionele kosten, is dat een verschil van 3.000.000 euro aan belasting over de looptijd.

De Griekse investering is geen kostenpost. Zij koopt een activum dat u blijft bezitten, dat in waarde kan stijgen of inkomen kan genereren, en dat u uiteindelijk kunt verkopen. Lezers die deze verplichting overwegen, vinden mogelijk onze gids over onroerend goed kopen in Europa nuttig, en onze analyse van vastgoed in Athene behandelt de markt die de meeste Griekse aanvragers als eerste onderzoeken.

Een vlaktaks is alleen de moeite waard wanneer de gewone belasting over hetzelfde inkomen hoger zou uitvallen. Het Italiaanse toptarief loopt op tot 43% vóór regionale en gemeentelijke opslagen, en de Griekse tarieven lopen op tot 44%. Volgens die rekensom heeft de Italiaanse prijs jaarlijks buitenlands inkomen in de miljoenen nodig voordat zij zinvol wordt, terwijl de Griekse prijs diezelfde drempel al haalt bij een aanzienlijk lager bedrag.

Wat valt buiten elke vlaktaks?

Beide vlaktaksen dekken uitsluitend inkomen uit buitenlandse bron af. Binnenlands inkomen wordt in beide landen volgens de gewone regels belast, zodat Italiaanse huurinkomsten in Italië worden belast en Griekse dividenden in Griekenland, tegen de volledige progressieve tarieven.

Italië sluit bovendien vermogenswinsten uit op gekwalificeerde deelnemingen die binnen de eerste vijf jaar worden vervreemd, die op de normale wijze belastbaar blijven. Griekenland verleent geen verrekening voor in het buitenland reeds betaalde belasting tegen de vaste 100.000 euro.

Wat de nalatenschap betreft, bieden beide iets waardevols. Italië beperkt de successie- en schenkingsbelasting tot Italiaanse activa zolang de regeling geldt. Griekenland stelt buitenlandse roerende goederen vrij van Griekse successie- en schenkingsbelasting voor de duur van de regeling.

Weegt u de twee regelingen af tegen uw eigen inkomensprofiel? Boek een gratis adviesgesprek en wij modelleren beide regelingen aan de hand van uw werkelijke cijfers en gezinssamenstelling.

Hoe dient u de aanvraag in, en hoe lang duurt dit?

In Italië wordt de keuze gemaakt in de belastingaangifte van het jaar waarin de fiscale woonplaats wordt overgebracht, en is een voorafgaande, optionele uitspraak van de belastingdienst beschikbaar. Die optionele uitspraak wordt vaak ten onrechte als verplicht voorgesteld.

In Griekenland wordt de aanvraag ingediend bij de belastingdienst voor het jaar waarvoor opname wordt gevraagd, gevolgd door ondersteunende documenten, waarna de belasting wordt betaald vóór het einde van het jaar. De directeur van de dienst beslist. De investering van 500.000 euro moet vervolgens binnen drie jaar worden voltooid en aangetoond.

In de praktijk is geen van beide tijdschema's de werkelijke beperking. Het werk dat het succes bepaalt, vindt daarvoor plaats: vaststellen waar uw fiscale woonplaats zich momenteel bevindt, deze netjes afwikkelen, de herkomst van de over te brengen middelen documenteren, en nagaan hoe uw huidige land vertrek behandelt. Onze gids over het vestigen van fiscale woonplaats beschrijft dat voorbereidende werk in detail.

Zijn er goedkopere Griekse alternatieven voor de regeling van 100.000 euro?

Ja, voor twee specifieke profielen. Griekenland kent nog twee andere regelingen die vaak worden verward met die van 100.000 euro, en geen van beide vereist een investering van 500.000 euro. Zij hebben een beperktere reikwijdte, en voor wie ervoor in aanmerking komt, zijn ze aanzienlijk voordeliger.

Artikel 5B belast het buitenlandse inkomen van verhuizende gepensioneerden tegen een vast tarief van 7%, gedurende maximaal vijftien jaar, mits de aanvrager gedurende vijf van de zes voorgaande jaren geen Grieks fiscaal inwoner was en afkomstig is uit een land met een fiscaal samenwerkingsverdrag met Griekenland. Voor een gepensioneerde met een pensioen van 200.000 euro komt dat neer op 14.000 euro per jaar in plaats van 100.000 euro.

Artikel 5C stelt 50% van het Griekse inkomen uit loondienst of zelfstandige arbeid zeven jaar lang vrij van belasting, voor personen die naar Griekenland verhuizen om een nieuwe functie te aanvaarden. Het geldt voor inkomen uit Griekse bron, precies wat de regeling van 100.000 euro niet dekt, zodat beide regelingen andere problemen oplossen.

Geen van beide mag worden voorgesteld als vervanging van Artikel 5A. Een gepensioneerde met aanzienlijk buitenlands beleggingsinkomen, in plaats van pensioeninkomen, valt buiten 5B en komt terug bij de vraag over de 100.000 euro.

Wat gebeurt er wanneer de regeling afloopt?

Beide regelingen eindigen na vijftien jaar en kunnen niet worden verlengd. Vanaf dat moment wordt de betrokkene belast als een gewone inwoner van het land, over het wereldinkomen, tegen de volledige progressieve tarieven, tenzij hij of zij inmiddels opnieuw van fiscale woonplaats is veranderd.

Die einddatum verdient planning vanaf het begin, niet pas in het veertiende jaar. Vijftien jaar is lang genoeg om kinderen naar school te laten gaan en te laten settelen, om onroerend goed te verwerven, en om de fiscale positie als gewone inwoner materieel duurder te maken dan de vlaktaks ooit was. Beide regelingen kunnen ook eerder worden herroepen, en Italiaanse optanten die vertrekken, verliezen het voordeel voor de resterende jaren.

Weet u niet zeker aan welke kant van deze vergelijking u staat? Spreek met Mirabello Consultancy voordat u uw fiscale woonplaats overbrengt, want de uittredingspositie is doorgaans lastiger dan de intrede.

Welke regeling is sterker, en waar is elke regeling zwak?

Italië staat sterker wanneer het buitenlandse inkomen zeer hoog is, wanneer geen investeringsverplichting gewenst is, en wanneer het huishouden klein is. De professionele infrastructuur is diepgaand en de praktijk rond voorafgaande uitspraken is goed gevestigd na negen jaar werking.

Italië staat zwakker op het gebied van prijsstabiliteit. Twee verhogingen binnen twee jaar, beide via begrotingswetgeving met weinig voorafgaande kennisgeving, vormen het materiële risico: wat de staat heeft vastgesteld, kan de staat opnieuw vaststellen. Bestaande optanten werden bij beide gelegenheden beschermd, wat geruststellend is zodra men eenmaal binnen de regeling zit, en geen troost biedt aan wie vandaag nog moet beslissen.

Griekenland staat sterker op de nominale kosten, op de gezinstoeslag, en voor wie sowieso al Griekse vastgoed- of bedrijfsblootstelling wilde, aangezien de 500.000 euro in dat geval helemaal geen kostenpost van de regeling vormt. Houders van de Griekse investeringsvergunning ontlopen de voorwaarde volledig.

Griekenland staat zwakker waar geen interesse bestaat in Griekse activa, omdat de 500.000 euro daadwerkelijk moet worden ingezet en aangehouden gedurende de looptijd. Het administratieve kader is ook net herzien, waardoor de huidige praktijk nieuwer en minder beproefd is dan die van Italië.

Welke regeling zou u moeten kiezen?

Kies Griekenland als u bereid bent 500.000 euro in het land te investeren, en Italië als dat niet het geval is en uw buitenlandse inkomen hoog genoeg is dat 300.000 euro het goedkopere resultaat blijft. Voor gezinnen slaat de rekensom nog verder door naar Griekenland, want vier gezinsleden kosten daar 80.000 euro per jaar, tegenover 200.000 euro in Italië.

Geen enkele beslissing zou alleen op de prijs moeten steunen. De wisselwerking met de uittredingsregels en het verdragennetwerk van uw huidige land weegt doorgaans zwaarder dan het nominale bedrag, en een regeling die belasting bespaart maar een woonplaatsgeschil veroorzaakt, is een slecht resultaat. Investeerders die ook de verblijfskant afwegen, kunnen Portugal, Malta en Cyprus tegen elkaar afwegen, en onze vergelijking van golden visa's zet deze uiteen met geverifieerde cijfers.

Beide regelingen worden gedocumenteerd door de autoriteiten die ze beheren. De Italiaanse regeling wordt beschreven door de Agenzia delle Entrate, en de Griekse regelingen door de Independent Authority for Public Revenue. Lees deze, of laat ze voor u lezen, voordat u zich aan een van beide vastlegt.