Italiaanse vlaktaks van 300.000 euro of Griekse van 100.000 euro: welk non-domregime past in 2026?

Wat is de Italiaanse non-domvlaktaks?

De Italiaanse non-domvlaktaks is artikel 24-bis van het inkomstenbelastingwetboek, op grond waarvan een nieuwe Italiaanse fiscaal inwoner één vast jaarbedrag betaalt over al het inkomen uit buitenlandse bron in plaats van de gewone progressieve belasting daarover. Vanaf 1 januari 2026 bedraagt dat bedrag 300.000 euro per jaar, vastgesteld door Wet 199/2025 en op 30 december 2025 gepubliceerd in de Italiaanse Gazzetta Ufficiale.

Het regime werd in 2017 ingevoerd tegen 100.000 euro. Het is facultatief, loopt maximaal vijftien jaar en kan worden herroepen. De omvang van het inkomen is voor de prijs niet van belang: dezelfde 300.000 euro dekt buitenlands inkomen van 2 miljoen euro of van 200 miljoen euro.

Wat is de Griekse non-domvlaktaks?

De Griekse non-domvlaktaks is artikel 5A van Wet 4172/2013, op grond waarvan een persoon die zijn fiscale woonplaats naar Griekenland verplaatst 100.000 euro per jaar betaalt over al het inkomen uit buitenlandse bron, op voorwaarde dat binnen drie jaar na de aanvraag ten minste 500.000 euro in Griekenland wordt geïnvesteerd. Het geldt sinds belastingjaar 2020 en de bedragen zijn nooit gewijzigd.

De investering kan gaan naar Grieks onroerend goed, ondernemingen, verhandelbare effecten of aandelen in Griekse entiteiten. Zij vervalt volledig voor houders van een verblijfsvergunning voor investeringsactiviteit, ofwel de Griekse Golden Visa. Die vrijstelling is het enige punt waarop het belastingregime en het verblijfsprogramma elkaar raken.

Is de Griekse vlaktaks van 100.000 euro nieuw in 2026?

Nee. Het bedrag van 100.000 euro geldt sinds belastingjaar 2020, ingevoerd door Wet 4646/2019. Het bedrag, de gezinstoeslag van 20.000 euro, de investeringseis van 500.000 euro en het maximum van vijftien jaar zijn allemaal ongewijzigd. Elke beschrijving ervan als een vernieuwing van 2026 is onjuist.

Wat wel veranderde, is procedureel. artikel 94 van Wet 5313/2026 (Griekse Staatscourant A' 102, 25 juni 2026) schafte de oude aanvraagtermijn van 31 maart af en bepaalde dat de jaarlijkse betaling voortaan in één termijn geschiedt, uiterlijk op de laatste werkdag van december. AADE-besluit A.1147/2026 van 17 juli 2026 stelde vervolgens de nieuwe indieningsregels vast: aanvragen worden digitaal ingediend via het myAADE-portaal, uiterlijk 30 september van het jaar van aankomst om vanaf dat jaar te worden opgenomen, of uiterlijk 30 september van het volgende jaar om vanaf het jaar daarna te worden opgenomen. Wie zijn fiscale woonplaats na 2 juli verplaatst, dient de aanvraag in voor het volgende jaar. Het kader is nieuw, dus bevestig de datums bij de Griekse belastingdienst voordat u erop vertrouwt.

Wie komt in aanmerking voor welk regime?

Italië vereist dat u in ten minste negen van de voorgaande tien belastingperiodes geen Italiaans fiscaal inwoner was, en Griekenland vereist dat u in zeven van de voorgaande acht jaar geen inwoner was. Beide toetsen kijken terug naar fiscale woonplaats en niet naar nationaliteit, en geen van beide regimes stelt een nationaliteitsbeperking.

Het doorslaggevende verschil is de gekoppelde voorwaarde en niet de terugkijkperiode. Griekenland koppelt het regime aan de investering van 500.000 euro, tenzij de vrijstelling voor houders van een Golden Visa geldt. Italië koppelt er geen enkele investeringsvoorwaarde aan: u betaalt de vervangende belasting en daarmee is de regeling compleet.

Beide regimes vereisen ook dat de fiscale woonplaats werkelijk verhuist. Wie een vlaktaks kiest en tegelijk elders blijft wonen, werken en een gezinswoning aanhoudt, lokt een betwisting uit door het land dat hij heeft verlaten, en die betwisting wordt beslecht op basis van de feiten en niet op basis van de keuze die u hebt ingediend.

Hoeveel kost elk regime over vijftien jaar?

Over een volledige looptijd van vijftien jaar betaalt een alleenstaande aanvrager 4,5 miljoen euro in Italië en 1,5 miljoen euro in Griekenland, en de Griekse aanvrager legt bovendien 500.000 euro vast in Griekse activa. Afgezien van inflatie en advieskosten is dat een verschil van 3 miljoen euro aan belasting over de looptijd.

De Griekse investering is geen kostenpost. Er staat een bezit tegenover dat u blijft houden, dat in waarde kan stijgen of inkomsten kan opleveren, en dat u uiteindelijk kunt verkopen. Lezers die die verbintenis afwegen, vinden onze gids over vastgoed kopen in Europa mogelijk nuttig, en onze analyse van vastgoed in Athene behandelt de markt die de meeste Griekse aanvragers als eerste onderzoeken.

Een vlaktaks is alleen de moeite waard als de gewone belasting over hetzelfde inkomen hoger zou uitvallen. Het Italiaanse toptarief bedraagt 43% vóór regionale en gemeentelijke opcenten, en de Griekse tarieven lopen op tot 44%. Op basis van die rekensom is de Italiaanse prijs pas zinvol bij een buitenlands inkomen van miljoenen per jaar, terwijl de Griekse prijs diezelfde drempel al bij een aanzienlijk lager bedrag haalt.

Wat valt buiten elke vlaktaks?

Beide vlaktaksen dekken alleen inkomen uit buitenlandse bron. Binnenlands inkomen wordt in beide landen onder de gewone regels belast, zodat Italiaanse huurinkomsten in Italië worden belast en Griekse dividenden in Griekenland, tegen de volledige progressieve tarieven.

Italië sluit bovendien vermogenswinsten uit op kwalificerende deelnemingen die binnen de eerste vijf jaar worden vervreemd; die blijven op de gewone wijze belastbaar. Griekenland staat niet toe dat reeds in het buitenland betaalde belasting met de vaste 100.000 euro wordt verrekend.

Op het gebied van nalatenschappen bieden beide iets waardevols. Italië beperkt de erf- en schenkbelasting tot Italiaanse activa zolang het regime van toepassing is. Griekenland stelt buitenlandse roerende zaken vrij van Griekse erf- en schenkbelasting gedurende de looptijd van het regime.

Weegt u de twee regimes af tegen uw eigen inkomensprofiel? Plan een gratis consult en wij rekenen beide door tegen uw werkelijke cijfers en gezinsgrootte.

Hoe dient u een aanvraag in en hoe lang duurt dat?

In Italië wordt de keuze gemaakt in de aangifte over het jaar waarin de woonplaats wordt verplaatst, en een voorafgaande ruling van de Italiaanse belastingdienst is mogelijk maar niet verplicht. Die facultatieve ruling wordt vaak ten onrechte als vereiste voorgesteld, maar dat is zij niet.

In Griekenland wordt de aanvraag uiterlijk 30 september via myAADE ingediend, volgen de bewijsstukken, en wordt de belasting in één termijn betaald uiterlijk op de laatste werkdag van december. De gouverneur van de belastingautoriteit beslist. De investering van 500.000 euro moet vervolgens binnen drie jaar worden voltooid en aangetoond.

In de praktijk is geen van beide tijdschema's de werkelijke beperking. Het werk dat het succes bepaalt, gebeurt vooraf: vaststellen waar uw fiscale woonplaats nu ligt, die zorgvuldig afwikkelen, de herkomst vastleggen van de middelen die zullen verhuizen, en nagaan hoe uw huidige land een vertrek behandelt. Onze gids over het vestigen van fiscale woonplaats zet die voorbereiding uitvoerig uiteen.

Zijn er Griekse alternatieven met lagere kosten dan het regime van 100.000 euro?

Ja, voor twee specifieke profielen. Griekenland kent twee andere regimes die vaak met dat van 100.000 euro worden verward, en geen van beide vereist een investering van 500.000 euro. Ze zijn beperkter van opzet en voor wie ervoor in aanmerking komt veel minder kostbaar.

artikel 5B belast het buitenlandse inkomen van verhuizende gepensioneerden tegen een vast tarief van 7%, gedurende maximaal vijftien jaar, mits de aanvrager in vijf van de zes voorgaande jaren geen Grieks fiscaal inwoner was en afkomstig is uit een land met een belastingsamenwerkingsovereenkomst met Griekenland. Voor een gepensioneerde met een pensioen van 200.000 euro is dat 14.000 euro per jaar in plaats van 100.000 euro.

artikel 5C stelt 50% van het Griekse inkomen uit dienstverband of zelfstandige arbeid gedurende zeven jaar vrij van belasting, voor personen die verhuizen om een nieuwe functie in Griekenland te aanvaarden. Het geldt voor inkomen uit Griekse bron, precies wat het regime van 100.000 euro niet dekt, dus de twee lossen verschillende problemen op.

Geen van beide mag worden voorgesteld als vervanger van artikel 5A. Een gepensioneerde met groot buitenlands beleggingsinkomen in plaats van pensioeninkomen valt buiten 5B en staat weer voor de vraag over de 100.000 euro.

Wat gebeurt er als het regime eindigt?

Beide regimes eindigen na vijftien jaar en kunnen niet worden verlengd. Vanaf dat moment wordt de persoon belast als gewoon inwoner van het land, over zijn wereldinkomen en tegen de volledige progressieve tarieven, tenzij hij ondertussen opnieuw zijn fiscale woonplaats heeft verplaatst.

Die einddatum verdient planning vanaf het begin en niet pas in jaar veertien. Vijftien jaar is lang genoeg voor kinderen om naar school te gaan en er te aarden, voor vastgoed om te worden verworven, en voor de belastingpositie als gewoon inwoner om aanzienlijk duurder te worden dan de vlaktaks ooit was. Beide regimes kunnen ook eerder worden herroepen, en Italiaanse deelnemers die vertrekken verliezen het voordeel voor de resterende jaren.

Weet u niet aan welke kant van deze vergelijking u staat? Neem contact op met Mirabello Consultancy voordat u uw fiscale woonplaats verplaatst, want het vertrek is meestal moeilijker dan de aankomst.

Welk regime is sterker en waar schiet elk tekort?

Italië is sterker waar het buitenlandse inkomen zeer groot is, waar geen investeringsverbintenis gewenst is en waar het huishouden klein is. De professionele infrastructuur is uitgebreid en de rulingpraktijk is na negen jaar goed ingeburgerd.

Italië is zwakker op prijsstabiliteit. Twee verhogingen binnen twee jaar, beide via begrotingswetgeving en zonder veel vooraankondiging, vormen het wezenlijke risico: wat de staat heeft vastgesteld, kan de staat opnieuw vaststellen. Bestaande deelnemers werden beide keren beschermd, wat geruststellend is zodra u in het regime zit en geen enkele troost biedt aan wie nu moet beslissen.

Griekenland is sterker op het meest genoemde bedrag, op de gezinsheffing, en voor iedereen die hoe dan ook Grieks vastgoed of een belang in Griekse ondernemingen wilde, want dan zijn de 500.000 euro helemaal geen kostenpost van het regime. Houders van de Griekse investeringsvergunning ontlopen de voorwaarde volledig.

Griekenland is zwakker waar geen behoefte bestaat aan Griekse activa, omdat de 500.000 euro daadwerkelijk moet worden ingezet en gedurende de looptijd moet worden aangehouden. Het administratieve kader is bovendien net herschreven, zodat de huidige praktijk nieuwer en minder beproefd is dan die van Italië.

Welk regime moet u kiezen?

Kies Griekenland als u bereid bent 500.000 euro in het land te investeren, en Italië als u dat niet bent en uw buitenlandse inkomen groot genoeg is dat 300.000 euro toch de uitkomst met de laagste kosten blijft. Voor gezinnen helt de rekensom verder over naar Griekenland, omdat vier personen ten laste daar 80.000 euro per jaar kosten tegen 200.000 euro in Italië.

Geen van beide beslissingen mag alleen op de prijs berusten. De wisselwerking met de exitregels en het verdragennetwerk van uw huidige land weegt meestal zwaarder dan het meest genoemde bedrag, en een regime dat belasting bespaart maar een geschil over woonplaats veroorzaakt, is een slechte uitkomst. Investeerders die ook de verblijfskant vergelijken, willen misschien Portugal, Malta en Cyprus meewegen, en onze vergelijking van Golden Visa-programma's zet die uiteen met geverifieerde cijfers.

Beide regimes worden beschreven door de autoriteiten die ze uitvoeren. Dat van Italië wordt beschreven door de Agenzia delle Entrate, en de Griekse stimuleringsregelingen door de Independent Authority for Public Revenue. Lees ze, of laat ze voor u lezen, voordat u zich aan een van beide verbindt.