E-1-visum vs E-2 in 2026: treaty trader of treaty investor?

Wat is het verschil tussen het E-1- en het E-2-visum?

Het E-1 Treaty Trader-visum berust op handel die u al drijft; het E-2 Treaty Investor-visum berust op kapitaal dat u investeert. Voor het E-1 moeten u of uw bedrijf substantiële handel drijven, en moet meer dan 50% van uw internationale handel plaatsvinden tussen de Verenigde Staten en uw verdragsland. Voor het E-2 moet u een substantieel bedrag aan kapitaal, onherroepelijk vastgelegd en risicodragend, investeren in een Amerikaanse onderneming die u ontwikkelt en leidt. Beide zijn tijdelijke niet-immigrantenvisa voor onderdanen van verdragslanden, met aanvankelijk maximaal twee jaar en geen limiet op het aantal verlengingen. Geen van beide is een green card.

Duitse lezers zoeken vaak op “E1 E2 Visum”; de Amerikaanse regels zijn voor elke verdragsnationaliteit gelijk. De volledige juridische referentie voor elke route staat op onze pagina over het E-1 Treaty Trader-visum en onze pagina over het E-2 Treaty Investor-visum.

Voor het E-1 is geen investering vereist: de toets is bestaande, voortdurende handel in goederen of diensten, zoals uiteengezet op de USCIS-pagina over E-1 Treaty Traders. Voor het E-2 kunnen ook investeerders die actief bezig zijn met investeren in aanmerking komen, en er is geen vast wettelijk minimum, zoals de USCIS-pagina over E-2 Treaty Investors beschrijft.

Hoe verhouden het E-1 en het E-2 zich in één oogopslag?

Elk cijfer komt uit onze programmagegevens, opgebouwd uit officiële Amerikaanse bronnen. De leges gelden per 13 oktober 2026, volgens USCIS-formulier G-1055, editie van 7 oktober 2026, en 22 CFR 22.1.

Wat telt als substantiële handel voor het E-1-visum?

Substantiële handel betekent een voortdurende handelsstroom tussen de VS en uw verdragsland, opgebouwd uit talrijke transacties in de loop van de tijd. Volgens 8 CFR 214.2(e) is het “een hoeveelheid handel die voldoende is om een voortdurende stroom van internationale handelsgoederen te waarborgen”. Eén enkele transactie komt nooit in aanmerking, hoe waardevol die ook is.

• Geen minimumwaarde. Er is geen minimale geldwaarde of omvang per transactie. Talrijkere uitwisselingen van grotere waarde wegen zwaarder.
• Ook kleinere bedrijven kunnen in aanmerking komen. Bij een kleiner bedrijf telt inkomen uit talrijke transacties dat voldoende is om de handelaar en het gezin te onderhouden, in het voordeel mee.
• De handel moet al bestaan. U kunt het E-1 niet gebruiken om een handelsrelatie te zoeken. Bindende contracten die voorzien in de onmiddellijke uitwisseling van handelsgoederen tellen als bestaande handel.
• Diensten tellen mee. Handel omvat goederen en diensten zoals bankwezen, verzekeringen, vervoer, boekhouding, ontwerp en engineering, managementadvies, toerisme en technologieoverdracht. De uitwisseling moet te herleiden zijn, en de eigendom moet van de ene verdragspartij op de andere overgaan.

Wat is de regel van meer dan 50%?

Meer dan 50% van het volume van uw internationale handel moet plaatsvinden tussen de VS en het verdragsland van uw nationaliteit. De rest mag handel met andere landen of binnenlandse handel zijn. De handel wordt gemeten voor de rechtspersoon die de handelaar is; als de Amerikaanse vestiging een filiaal is, telt de handel van de hele entiteit mee. Dit is de toets die het vaakst bepaalt of het E-1 realistisch is: een exporteur die breed in Europa en Azië verkoopt, kan substantiële handel met de VS hebben en toch niet voldoen aan de regel van de hoofdzakelijke handel.

Wat vereist de investeringstoets van het E-2?

Het E-2 vraagt om een substantiële investering, niet om een vast bedrag. De consulaire richtlijnen in 9 FAM 402.9 stellen dat geen enkel vastgesteld bedrag in dollars een minimum vormt. In plaats daarvan geldt een proportionaliteitstoets: hoe lager de totale kosten van de onderneming, hoe groter het aandeel van die kosten dat de investering moet vertegenwoordigen. De middelen moeten risicodragend zijn, en de onderneming moet echt, draaiend en niet marginaal zijn: in staat om meer dan een minimaal levensonderhoud voor de investeerder en het gezin op te leveren, of om een aanzienlijke economische bijdrage te leveren.

Onze gids over de minimuminvestering voor het E-2-visum legt uit hoe de proportionaliteitstoets in de praktijk werkt. Investeerders die de voorkeur geven aan een gevestigd bedrijfsmodel, kunnen ook kijken naar onze E-2-franchiseroute.

Welk visum past bij een handelsbedrijf?

Een bedrijf dat al hoofdzakelijk met de VS handelt, kijkt meestal eerst naar het E-1; een bedrijf dat een Amerikaanse onderneming wil opbouwen, kijkt meestal naar het E-2. Drie vragen geven in de meeste gevallen de doorslag.

1. Waar gaat uw internationale handel naartoe? Als meer dan de helft ervan, naar volume, al tussen de VS en uw verdragsland stroomt, kan het E-1 passen zonder dat er kapitaal risicodragend is. Is het Amerikaanse aandeel kleiner, dan zal het E-1 waarschijnlijk niet werken, hoe groot de Amerikaanse verkopen ook zijn.
2. Bent u van plan te investeren in een Amerikaanse vestiging? Als u een Amerikaanse dochteronderneming, een magazijn, een werkplaats of een servicecentrum financiert dat u ontwikkelt en leidt, meet het E-2 die investering in plaats van uw handelspatroon.
3. Wie wordt eigenaar van het bedrijf? Voor beide visa moet het bedrijf voor ten minste 50% in handen zijn van onderdanen van hetzelfde verdragsland. Een bedrijf in Duitse handen zendt Duitse onderdanen uit, ongeacht het land waar het is opgericht.

Met elk van beide visa kunnen werknemers met dezelfde nationaliteit als de werkgever volgen in een leidinggevende of toezichthoudende functie, of met bijzondere kwalificaties die essentieel zijn voor de onderneming.

Neem twee voorbeelden. Een Zwitserse fabrikant van precisieonderdelen wiens export grotendeels naar Amerikaanse klanten gaat, kan zijn eigenaar en een bestuurder met een E-1 uitzenden, omdat zijn handel al aan de toetsen voldoet. Een Oostenrijkse ontwerpstudio die in heel Europa verkoopt en een studio in de VS wil openen, heeft geen overheersende handel met de VS, dus de investering van de eigenaar in de nieuwe studio is de sterkere grondslag, wat wijst naar het E-2. In beide gevallen beoordeelt een onafhankelijke, erkende Amerikaanse immigratieadvocaat de feiten; de consulaire ambtenaar of USCIS weegt vervolgens het bewijs, en goedkeuring is discretionair.

Weet u niet zeker aan welke kant van de lijn uw bedrijf staat, dan kunt u een gratis consult plannen met ons team.

Kan ik zowel een E-1- als een E-2-visum hebben?

De regels geven hierop geen direct antwoord. E-1 en E-2 zijn afzonderlijke classificaties met afzonderlijke symbolen, E1 en E2, in 9 FAM 402.9-3, en elk wordt op een eigen grondslag goedgekeurd: handel voor het E-1, investering voor het E-2. Noch onze programmagegevens, noch de consulaire richtlijnen geven een regel over het tegelijk hebben van beide, dus of één persoon of bedrijf zich op beide kan beroepen, of van het ene naar het andere kan overstappen, wordt per geval met de advocaat bevestigd.

Wat de richtlijnen wel regelen, is de nationaliteit. Volgens 9 FAM 402.9-4(B) mag een bedrijf dat de E-status aanvraagt slechts één nationaliteit hebben die in aanmerking komt, behalve wanneer het in gelijke delen, 50/50, eigendom is van en wordt gecontroleerd door onderdanen van twee verdragslanden. Een eigenaar met een dubbele nationaliteit moet kiezen welke nationaliteit hij of zij gebruikt, en de eigenaar en alle E-werknemers van dat bedrijf moeten zich voor alle E-doeleinden die het bedrijf betreffen als onderdanen van dat land presenteren.

Welke landen hebben E-1, E-2 of beide?

De onderstaande lijsten zijn opgebouwd uit ons bestand met verdragslanden, dat de verdragstabel in 9 FAM 402.9-10 weergeeft (transmittal CT:VISA-2190 van 17 februari 2026). Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland hebben beide visa: Duitsland sinds 14 juli 1956, Oostenrijk sinds 27 mei 1931 en Zwitserland sinds 8 november 1855, voor zowel E-1 als E-2. Wat telt, is uw nationaliteit, niet uw woonplaats.

Alleen E-1

Brunei en Griekenland. Griekse onderdanen kunnen het E-1 gebruiken, van kracht sinds 13 oktober 1954, maar kunnen op grond van de Griekse nationaliteit geen E-2 krijgen.

Alleen E-2

Albanië, Armenië, Azerbeidzjan, Bahrein, Bangladesh, Bulgarije, Kameroen, Congo (Brazzaville), Congo (Kinshasa), Tsjechië, Ecuador, Egypte, Georgië, Grenada, Jamaica, Kazachstan, Kirgizië, Litouwen, Moldavië, Mongolië, Marokko, Panama, Roemenië, Senegal, Slowakije, Sri Lanka, Trinidad en Tobago, Tunesië en Oekraïne. Ecuador is gesloten voor nieuwe E-2-investeringen. Grenada en Bahrein zijn voorbeelden van E-2-landen zonder E-1.

Zowel E-1 als E-2

Argentinië, Australië, Oostenrijk, België, Bolivia, Bosnië en Herzegovina, Canada, Chili, Colombia, Costa Rica, Kroatië, Denemarken, Estland, Ethiopië, Finland, Frankrijk, Duitsland, Honduras, Ierland, Israël, Italië, Japan, Jordanië, Korea (Zuid), Kosovo, Letland, Liberia, Luxemburg, Mexico, Montenegro, Nederland, Nieuw-Zeeland, Noord-Macedonië, Noorwegen, Oman, Pakistan, Paraguay, de Filipijnen, Polen, Portugal, Servië, Singapore, Slovenië, Spanje, Suriname, Zweden, Zwitserland, Taiwan, Thailand, Togo, Turkije en het Verenigd Koninkrijk. Voor Bolivia blijft het E-1 beschikbaar, maar is het E-2 gesloten voor nieuwe investeringen. Voor het Verenigd Koninkrijk komen alleen Britse onderdanen in aanmerking. Landen zoals het Chinese vasteland, India, Rusland, Brazilië, de Verenigde Arabische Emiraten en Liechtenstein hebben geen van beide. De volledige E-2-lijst, met datums en opmerkingen, staat in onze gids over de verdragslanden voor het E-2-visum.

Wat zijn de overheidsleges voor het E-1 en het E-2?

De overheidsleges zijn voor beide visa gelijk; welke van toepassing zijn, hangt af van waar u de aanvraag indient. De bedragen gelden per 13 oktober 2026.

• Consulaire route. De meeste aanvragers dienen hun aanvraag in bij een Amerikaanse ambassade of een Amerikaans consulaat met Form DS-160 en het E-visumsupplement. De leges voor de aanvraag van een E-visum bedragen USD 315. Afhankelijk van uw nationaliteit kunnen reciprociteitsleges gelden; die worden per land vastgesteld en wij bevestigen ze voor uw zaak.
• Statuswijziging binnen de VS. Form I-129 kost USD 1.015 op papier of USD 965 online, of USD 510 voor een kleine werkgever of een non-profitorganisatie. Een kleine werkgever heeft in de VS 25 of minder voltijdequivalenten in dienst, inclusief gelieerde ondernemingen en dochterondernemingen.
• Asylum Program Fee. G-1055 vermeldt USD 600, of USD 300 voor een kleine werkgever en USD 0 voor een non-profitorganisatie, als aanvullende leges bij de I-129. Of deze van toepassing zijn wanneer uw eigen bedrijf de petitie indient, wordt door de advocaat bevestigd.
• Premium processing. Optioneel bij de I-129-route, voor USD 2.965. USCIS reageert binnen 15 werkdagen op de petitie.

Het honorarium van de advocaat en de adviesvergoeding staan daar los van. Standaarddoorlooptijden verschillen per consulaat en formulier en worden hier niet genoemd.

Hoe lang gelden het E-1 en het E-2, en hoe werken verlengingen?

Beide visa staan een eerste verblijf van maximaal twee jaar toe, met verlengingen van telkens maximaal twee jaar en geen limiet op het aantal verlengingen. Verlengingen hangen af van het voortbestaan van de grondslag: voor het E-1 moet de handel substantieel blijven en hoofdzakelijk met de VS plaatsvinden; voor het E-2 moet de onderneming echt, draaiend en niet marginaal blijven. Als de grondslag verzwakt, kan een verlenging worden geweigerd.

Geen van beide visa kent dual intent. Volgens 8 CFR 214.2(e)(5) moet u het voornemen hebben te vertrekken wanneer de E-status eindigt, hoewel een E-aanvraag niet uitsluitend mag worden geweigerd omdat een immigrantenpetitie of een arbeidscertificering is ingediend of goedgekeurd.

Leiden het E-1 of het E-2 tot een green card?

Nee, niet uit zichzelf. Permanent verblijf vereist een afzonderlijke immigrantencategorie, zoals een petitie op basis van werk of de EB-5-green card voor investeerders, die USD 800.000 in een Targeted Employment Area, of USD 1.050.000 elders, en ten minste 10 voltijdbanen in de VS vereist. Onze gids over de opties voor een green card vanuit het E-2 behandelt de bruggen. Eigenaren met een draaiend bedrijf in het buitenland kunnen ook het L-1A-visum vergelijken, dat wel dual intent kent; zie onze vergelijking van het E-2 en het L-1A.

Wat betekenen de visa voor uw gezin?

De gezinsrechten zijn onder het E-1 en het E-2 gelijk. Uw echtgenoot of echtgenote en ongehuwde kinderen jonger dan 21 mogen u vergezellen of later volgen, in de regel voor dezelfde verblijfsduur, ongeacht hun eigen nationaliteit.

• Echtgenoot of echtgenote. Een echtgenoot of echtgenote met een geldige E-1S- of E-2S-status is uit hoofde van de status gerechtigd om te werken en mag voor elke werkgever werken. Sinds 30 januari 2022 wordt een Form I-94 met de aantekening E-1S of E-2S als bewijs geaccepteerd; de echtgenoot of echtgenote kan nog steeds een werkvergunning aanvragen.
• Kinderen. Ongehuwde kinderen jonger dan 21 mogen in de VS wonen en studeren. USCIS verleent uit hoofde van de status alleen aan echtgenoten een werkvergunning, dus kinderen moeten er niet op rekenen te mogen werken. Een kind dat 21 wordt, verliest in de regel de afgeleide status en heeft een andere status nodig.

Met elk van beide visa kunt u ook fiscaal inwoner van de VS worden. Volgens de Substantial Presence Test van de IRS bent u in de regel fiscaal inwoner van de VS als u ten minste 31 dagen in het lopende jaar en 183 dagen over drie jaar aanwezig bent, op gewogen basis berekend. Zie onze gids over Amerikaanse belastingen na een verhuizing vanuit Duitsland, Zwitserland of Oostenrijk.

Hoe kiest u tussen het E-1 en het E-2?

Begin met uw handelscijfers. Als meer dan de helft van uw internationale handel al tussen de VS en uw verdragsland stroomt, en die handel voortdurend en substantieel is, kan het E-1 u een verlengbare uitvalsbasis in de VS geven zonder risicodragend kapitaal. Is dat niet zo, of bouwt u iets nieuws op in de VS, dan meet het E-2 in plaats daarvan uw investering. Uw nationaliteit bepaalt de buitengrenzen: Griekse onderdanen hebben alleen het E-1, onderdanen van Grenada en Bahrein alleen het E-2, en Duitsers, Oostenrijkers en Zwitsers beide. Lezers uit de DACH-regio vinden meer in onze gids over het E-2-visum voor Duitsers, Oostenrijkers en Zwitsers, en elke andere route op onze hubpagina over immigratie naar de VS.

Mirabello Consultancy adviseert en coördineert; een onafhankelijke, erkende Amerikaanse immigratieadvocaat bereidt elke aanvraag en petitie voor en dient deze in. Het consulaat en USCIS beoordelen elke zaak op basis van de feiten van die zaak, dus geen enkele adviseur kan een uitkomst beloven. Wilt u beide routes voor uw bedrijf vergelijken, neem dan contact op met ons team.