E-2-visum voor Duitsers, Oostenrijkers en Zwitsers 2026: voorwaarden, kosten en procedure

Wat zijn de voorwaarden voor het E-2-visum voor Duitsers, Oostenrijkers en Zwitsers?

Duitse, Oostenrijkse en Zwitserse onderdanen voldoen automatisch aan de eerste E-2-voorwaarde, omdat alle drie de landen een handelsverdrag met de Verenigde Staten hebben dat verdragsinvesteerders omvat. De overige voorwaarden zijn voor elke onderdaan van een verdragsland gelijk: u investeert een substantieel bedrag aan eigen kapitaal in een echte, werkende Amerikaanse onderneming, het kapitaal is vastgelegd en risicodragend, de onderneming is voor ten minste 50% in handen van onderdanen van verdragslanden en u reist de VS in om haar te ontwikkelen en te leiden. De onderneming mag bovendien niet marginaal zijn: zij moet voor u en uw gezin meer dan een minimaal inkomen kunnen opleveren of een significante economische bijdrage leveren.

Deze gids is de praktische aanvulling voor lezers uit Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland die zoeken naar “E2 Visum Voraussetzungen”. De volledige juridische referentie, met de lijst van verdragslanden, de complete tabel met leges en alle bronnen, staat op onze pagina over het E-2 Treaty Investor-visum. Hier richten we ons op wat specifiek is voor de DACH-regio: de data van de verdragen, gebruikelijke ondernemingsmodellen van de Mittelstand, waar u de aanvraag indient, gezinsvragen, fiscale aandachtspunten en de vraag naar de green card.

Sinds wanneer komen Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland in aanmerking?

Volgens de verdragstabel in 9 FAM 402.9 van het Amerikaanse Foreign Affairs Manual zijn de E-1- en E-2-bepalingen voor Zwitserland in werking getreden op 8 november 1855, voor Oostenrijk op 27 mei 1931 en voor Duitsland op 14 juli 1956. Alle drie de landen staan vandaag open voor nieuwe E-2-investeringen. Wat telt, is uw nationaliteit en niet waar u woont: een Duitse onderdaan die in Zürich woont, dient de aanvraag in op basis van de Duitse nationaliteit, en een Zwitserse onderdaan die in München woont, op basis van de Zwitserse nationaliteit. Liechtenstein staat daarentegen niet op de lijst van verdragslanden.

Hoeveel moet ik investeren voor een E-2-visum?

Er is geen vast bedrag. De richtlijnen van het State Department stellen dat geen enkel bedrag in dollars een minimuminvestering vormt. In plaats daarvan passen consulaire ambtenaren een evenredigheidstoets toe: de investering wordt afgezet tegen de totale kosten van de onderneming die u start of koopt. Hoe lager de totale kosten van de onderneming, hoe groter het deel daarvan dat uw eigen kapitaal moet dekken. Bij een bestaande onderneming die u overneemt, zijn de kosten in het algemeen de koopprijs, die normaal gesproken de reële marktwaarde is.

Is er een minimumkapitaal, een “Mindestkapital”?

Nee. Veel Duitstalige bronnen noemen een bedrag, maar in de wet, de regelgeving of de richtlijnen van het State Department staat geen bedrag, en elk bedrag dat u leest is een schatting van iemand en geen regel. Voor een doorsnee Mittelstand-oprichter is de praktische vraag daarom niet “hoeveel euro of frank”; het gaat om drie andere vragen. Ten eerste: dekt mijn kapitaal een groot genoeg deel van wat deze specifieke onderneming werkelijk kost? Ten tweede: is het ondernemingsplan geloofwaardig genoeg om aan te tonen dat de onderneming meer dan een minimaal inkomen zal opleveren? Ten derde: kan ik de wettige herkomst van elke euro of frank die ik overmaak, documenteren?

Wat betekent “risicodragend” in de praktijk?

“Risicodragend” betekent dat het geld onherroepelijk aan de onderneming is vastgelegd en geheel of gedeeltelijk verloren kan gaan als de onderneming faalt. Geld op een Amerikaanse bankrekening dat nog moet worden besteed, telt niet mee. Gebruikelijke vastgelegde bestedingen zijn een ondertekende koopovereenkomst, betaalde huur en verbouwingskosten, uitrusting, voorraad en het werkkapitaal dat het plan nodig heeft. Leningen die zijn gedekt door de eigen activa van de onderneming tellen in het algemeen niet mee voor uw investering. Stilliggende, speculatieve bezittingen, zoals onontwikkelde grond of een passieve aandelenportefeuille, gelden helemaal niet als onderneming.

Welke ondernemingstypen gebruiken DACH-investeerders meestal?

Lezers uit Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland komen meestal met een van vier modellen. Elk model wordt aan dezelfde juridische norm getoetst; de keuze is commercieel en bepaalt hoe het dossier wordt onderbouwd.

• Een franchise. Een franchise biedt een beproefd bedrijfsmodel en opleiding, wat het ondernemingsplan ten goede komt. Er is geen franchisespecifieke regel: de totale franchisekosten, inclusief de franchisevergoeding, verbouwing, uitrusting en werkkapitaal, vormen de basis voor de evenredigheidstoets. Onze gids voor het E-2-visum met een franchise behandelt deze route uitvoerig.
• Overname van een bestaande Amerikaanse onderneming. Wie een bedrijf overneemt dat al draait, heeft vanaf dag één een omzethistorie, wat het aantonen van niet-marginaliteit kan vergemakkelijken. Due diligence op de cijfers van de verkoper is even belangrijk als het visumdossier.
• Uw eigen start-up. Een nieuwe onderneming is volkomen mogelijk, maar het plan moet laten zien hoe de onderneming binnen een realistische termijn, in het algemeen binnen vijf jaar, meer dan een minimaal inkomen oplevert.
• Een Amerikaanse dochteronderneming van uw bestaande bedrijf. Veel eigenaren uit de Mittelstand breiden uit in plaats van opnieuw te beginnen. Een Duits, Oostenrijks of Zwitsers bedrijf kan investeren in een Amerikaanse dochteronderneming, en de onderneming behoudt de nationaliteit van het verdragsland zolang onderdanen van verdragslanden er ten minste 50% van bezitten.

E-2 of L-1A voor de eigenaar van een bestaand bedrijf?

Als u in uw eigen land al een draaiende onderneming leidt, is het L-1A-visum voor overplaatsing binnen een concern het belangrijkste alternatief. Voor het L-1A is vereist dat u in de afgelopen drie jaar een ononderbroken jaar in het buitenland hebt gewerkt als bestuurder of manager bij een kwalificerende organisatie, en dat het Amerikaanse bedrijf een moedermaatschappij, filiaal, dochteronderneming of gelieerd bedrijf daarvan is. Het L-1A is in totaal beperkt tot zeven jaar, maar is een visum met dual intent en wordt vaak gevolgd door de afzonderlijke EB-1C-green cardpetitie. Het E-2-visum kent geen vaste tijdslimiet en geen vereiste van een jaar dienstverband, maar leidt op zichzelf niet tot een green card. Voor veel eigenaren van familiebedrijven hangt het juiste antwoord ervan af of permanent verblijf het doel is.

Wilt u een eerlijk eerste beeld van welk model bij uw bedrijf en uw gezin past, plan dan een gratis consult met Mirabello Consultancy. Wij adviseren en coördineren; de petitie zelf wordt voorbereid en ingediend door een onafhankelijke, erkende Amerikaanse immigratieadvocaat.

Waar vraag ik het E-2-visum aan vanuit Duitsland, Oostenrijk of Zwitserland?

De meeste E-2-investeerders vragen het visum aan bij een Amerikaanse consulaire post in het buitenland: u vult de online aanvraag DS-160 in met het supplement voor E-visa, dient het dossier in en komt voor een gesprek naar de Amerikaanse ambassade of het consulaat dat voor uw woonplaats bevoegd is. Sommige Amerikaanse posten behandelen E-visa in speciale eenheden, en de procedures en wachttijden verschillen per post. De bevoegde post en de actuele instructies daarvan worden daarom per geval bevestigd wanneer uw dossier wordt voorbereid. De officiële sites om te raadplegen zijn die van de Amerikaanse vertegenwoordigingen in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland.

De tweede route is een statuswijziging binnen de VS: als u zich al rechtmatig in de VS bevindt met een andere status, kan een advocaat Form I-129 bij USCIS indienen, en USCIS reageert op de petitie. Deze route verleent een status, geen visum in uw paspoort, dus voor een latere reis naar het buitenland hebt u meestal alsnog een consulair visum nodig.

Wat kost het E-2-visum?

De leges van de overheid zijn bescheiden in vergelijking met de investering. Per 12 oktober 2026 zijn dit de leges die op onze E-2-pagina staan:

• Bij een consulaat: de visumaanvraagleges (MRV) voor de E-categorie bedragen US$ 315, volgens 22 CFR 22.1, plus eventuele reciprociteitsleges (afgifteleges) die voor uw nationaliteit gelden.
• Statuswijziging in de VS: Form I-129 voor de E-classificatie kost US$ 1.015 op papier of US$ 965 online, en US$ 510 voor een kleine werkgever met maximaal 25 voltijdwerknemers of een non-profitorganisatie. De Asylum Program Fee staat op de I-129 vermeld met US$ 600, US$ 300 voor een kleine werkgever en US$ 0 voor een non-profitorganisatie. Optionele premium processing kost US$ 2.965, waarbij USCIS binnen 15 werkdagen op de petitie reageert.

Het honorarium van de onafhankelijke advocaat en de adviesvergoeding van Mirabello staan los van deze leges van de overheid.

Hoe lang duurt de procedure voor het E-2-visum en hoe lang is het geldig?

Er is geen vaste officiële doorlooptijd. Het voorbereiden van het ondernemingsplan, de investering en het bewijsdossier kost doorgaans meer tijd dan de consulaire stap zelf, en de wachttijden voor een consulaire afspraak verschillen per post. In de VS betekent premium processing dat USCIS binnen 15 werkdagen op een I-129 reageert, maar alleen bij de route van statuswijziging.

Twee termijnen zijn belangrijk en worden vaak verward. Uw verblijf: een E-2-toelating geldt voor een initiële periode van maximaal twee jaar, en verlengingen worden verleend in stappen van maximaal twee jaar, zonder limiet op het aantal verlengingen zolang de onderneming aan de voorwaarden blijft voldoen. Uw visum: de geldigheid van het visum in uw paspoort en eventuele afgifteleges zijn per nationaliteit vastgesteld in het reciprociteitsoverzicht van het State Department, zodat Duitse, Oostenrijkse en Zwitserse onderdanen visa van verschillende duur kunnen krijgen. Het overzicht is gepubliceerd op travel.state.gov, en de actuele vermelding voor uw nationaliteit wordt gecontroleerd wanneer uw dossier wordt voorbereid.

Kan ik het E-2-visum onbeperkt verlengen?

Ja, in beginsel, zolang de onderneming actief, niet-marginaal en onder uw leiding blijft, en u het voornemen houdt te vertrekken wanneer uw E-2-status eindigt. Het E-2-visum is geen visum met dual intent. Volgens 8 CFR 214.2(e)(5) mag een E-aanvraag echter niet uitsluitend worden afgewezen omdat een immigrantenpetitie is ingediend of goedgekeurd.

Mag mijn echtgenoot of echtgenote werken, en hoe zit het met de kinderen?

Uw echtgenoot of echtgenote mag werken. Een echtgenoot of echtgenote met een geldige E-2-status mag op grond van die status werken, en sinds 30 januari 2022 wordt een geldige Form I-94 met de vermelding “E-2S” als bewijs van die toestemming aanvaard. Hij of zij mag voor elke Amerikaanse werkgever werken, niet alleen voor uw onderneming, en heeft geen afzonderlijke werkvergunning nodig, hoewel daar toch om kan worden gevraagd.

Ongehuwde kinderen jonger dan 21 krijgen een afgeleide E-2-status. Zij mogen in de VS wonen en studeren, maar niet werken. Een kind dat 21 wordt, verliest in het algemeen de afgeleide status en moet overstappen op een andere status, bijvoorbeeld een studentenvisum, of vertrekken. Voor gezinnen met tieners is dit punt van “uit de status groeien” vaak de doorslaggevende reden om tijdig een green cardroute te plannen.

Betalen E-2-houders belasting in de VS?

Een E-2-houder wordt fiscaal inwoner van de VS als hij voldoet aan de Substantial Presence Test van de IRS: fysieke aanwezigheid op ten minste 31 dagen in het lopende jaar en 183 dagen over drie jaar, waarbij alle dagen van het lopende jaar, een derde van de dagen van het voorgaande jaar en een zesde van de dagen van het jaar daarvoor meetellen. Fiscaal inwoners van de VS worden belast over hun wereldwijde inkomen, en afhankelijk van de staat kan ook staatsinkomstenbelasting verschuldigd zijn.

Ook de kant van het land van herkomst vraagt dezelfde aandacht. Volgens een Duitse regel behandelt § 6 van de Duitse wet op de buitenlandse belastingen (AStG) aandelen in een vennootschap als verkocht tegen reële marktwaarde wanneer iemand die in ten minste zeven van de laatste twaalf jaar onbeperkt belastingplichtig was in Duitsland, de Duitse woonplaats opgeeft. Voor een eigenaar uit de Mittelstand die verhuist om een Amerikaanse onderneming te leiden, is dit een planningspunt dat vóór de verhuizing moet worden geregeld en niet erna. Oostenrijk en Zwitserland hanteren eigen regels voor het beëindigen van de fiscale woonplaats, die afwijken van de Duitse regel. Dit is algemene informatie en geen fiscaal advies: win advies in bij een gekwalificeerde belastingadviseur in uw land van herkomst en in de VS voordat u verhuist.

Kan ik met het E-2-visum een green card krijgen?

Nee, niet rechtstreeks. Het E-2-visum is een niet-immigrantenvisum: het is tijdelijk en verlengbaar, het is geen green card en leidt op zichzelf niet tot permanent verblijf of het Amerikaanse staatsburgerschap. Houders die permanent verblijf willen, hebben een afzonderlijke immigrantencategorie nodig, en er bestaan er meerdere:

• EB-5: de green card via investering, vanaf US$ 800.000 in een Targeted Employment Area of infrastructuurproject, of US$ 1.050.000 elders, inclusief echtgenoot of echtgenote en ongehuwde kinderen jonger dan 21. Zie onze EB-5-pagina en de vergelijking EB-5 versus E-2.
• EB-1C: voor bestuurders en managers van multinationale bedrijven, doorgaans na een L-1A-overplaatsing.
• EB-1A voor buitengewone capaciteiten, en EB-2 NIW voor professionals met een hogere academische graad of personen met uitzonderlijke bekwaamheid van wie het werk in het nationale belang van de VS is. Dit zijn verschillende standaarden; zie de pagina's over EB-1A en EB-2 NIW.

Of u het Duitse, Oostenrijkse of Zwitserse staatsburgerschap zou kunnen behouden als u later in de VS naturaliseert, is een kwestie van het nationaliteitsrecht van uw land van herkomst en wordt per geval bevestigd voordat er een stap wordt gezet. Andere nationaliteiten volgen hun eigen recht, en sommige landen nemen de oorspronkelijke nationaliteit automatisch af bij naturalisatie in het buitenland. Voor een volledig overzicht van alle routes verwijzen wij u naar onze hubpagina over immigratie naar de VS, die ook het O-1-visum en het E-1 Treaty Trader-visum behandelt voor bedrijven die substantieel handel drijven met de VS.

Heb ik een advocaat nodig voor het E-2-visum?

In de praktijk wel. Het E-2-dossier rust op een ondernemingsplan, een gedocumenteerde investering en bewijs van de wettige herkomst van de middelen, en de consulaire ambtenaar beoordeelt de substantialiteit en niet-marginaliteit naar eigen inzicht. Een onafhankelijke, erkende Amerikaanse immigratieadvocaat bereidt de aanvraag voor en dient haar in. Mirabello Consultancy adviseert over de route, coördineert met u de ondernemings- en investeringskant en houdt het hele plan samenhangend, inclusief het juiste moment voor fiscaal advies in uw land van herkomst. Geen enkele adviseur kan een uitkomst beloven, en over de goedkeuring beslissen altijd de Amerikaanse autoriteiten naar eigen oordeel.